Inaczej zwana niedokrwistością jest zespołem objawów chorobowych związanych z niższym od normy poziomem erytrocytów i hemoglobiny we krwi.
Czerwone krwinki przenoszą tlen z płuc do reszty ciała za pomocą białka zwanego hemoglobiną. Aby produkować hemoglobinę organizm potrzebuje żelaza. Osoby mające anemię nie posiadają wystarczającej ilości hemoglobiny, a najczęstszą tego przyczyną jest niedobór żelaza w organizmie. Stan taki nazywamy niedokrwistością spowodowaną niedoborem żelaza.
Innym, popularnym typem niedokrwistości jest zbyt mała ilości czerwonych krwinek zawartych we krwi. (więcej…)
Każdego roku jesteśmy świadkami coraz większej liczby osób umierających przez udar mózgu, zawał serca i inne dolegliwości związanych ze stresem. Sytuacja to mówi nam kilka rzeczy. Z jednej strony, mówi nam, że nasze codzienne życie wypełnione jest różnymi rodzajami presji, a to odbija się na naszym fizycznym samopoczuciu. Mówi nam również, że jeszcze nie nauczyliśmy się radzić sobie prawidłowo ze stresem, lub nie podejmujemy działań, które mogą obniżyć codzienny poziom stresu w naszym życiu.
Definiowana jest jako niemożność zaśnięcia i znaczący brak wysokiej jakości snu, (mimo odpowiednich warunków). Bezsenność prowadzi do upośledzenia funkcjonowania w ciągu dnia, a występować może z powodu złej jakości, lub ilości snu, oraz ze względu na problemy z zasypianiem, wczesnym wstawaniem, częstym budzeniem w nocy. W przeciwieństwie do niektórych popularnych przekonań, bezsenność nie jest zdefiniowana przez całkowitą ilość snu, lub czasu potrzebnego na zaśnięcie. Różne osoby mogą różnić się zapotrzebowaniem na sen i czasem potrzebnym do zaśnięcia. Kilka godzin snu może być dla jednej osoby przespaną nocą, a dla innej bezsennością.
Współczesna medycyna poczyniła postępy z niczym nieporównywalne w historii lecznictwa. Do dyspozycji medycyny jest dzisiaj cały arsenał techniczno-naukowy oraz osiągnięcia innych nauk jak genetyka, biologia molekularna, biofizyka, bioelektronika. Żadna gałąź wiedzy nie jest tak rozbudowana i nie ma tylu specjalizacji i takiej olbrzymiej literatury co właśnie medycyna. A jednak pomimo zastosowania najnowocześniejszej aparatury diagnostycznej, środków farmakologicznych i bardzo wysublimowanych terapii — pozostaje ona bezsilna wobec ludzkiego cierpienia, bólu, nieuleczalnych chorób. Patogeneza i etiologia niektórych nowotworów, psychoz jest nieznana, leczenie z konieczności objawowe. 
W Europie zachodniej od kilkunastu lat bioenergoterapia jest jedną z wielu metod wspomagających stosowanych w medycynie oficjalnej. W klinikach i innych ośrodkach służby zdrowia etatowo zatrudnieni są tzw. healers (uzdrowiciele) mający uprawnienia w tym zakresie. Zachód bardziej racjonalnie ocenił metody medycyny niekonwencjonalnej w myśl klasycznej zasady: primum non nocere (przede wszystkim nie szkodzić). Nawet najbardziej dziwaczna metoda jest dobra dla pacjenta, jeśli jest skuteczna. W Polsce w okresie tzw. realnego socjalizmu bioenergoterapia była oficjalnie odrzucana i publicznie ośmieszana, często przez naukowe autorytety.